Pierwsza od 32 lat Polska wyprawa w góry Afganistanu. Korytarz Wachański (Worek Wachański) to wąski skrawek lądu wciśnięty pomiędzy Tadżykistan i Pakistan. Powstał pod koniec XIX wieku w wyniku rywalizacji brytyjsko-rosyjskiej o wpływy w Azji Środkowej. W założeniu, razem z resztą terytorium Afganistanu, miał stanowić buforowy pas ziemi odgradzający od siebie posiadłości obu imperiów. W latach 60. i 70. skupiała się tutaj działalność alpinistów z wielu krajów świata, w tym także z Polski. Była to wówczas jedna z ostatnich białych plam na planecie -- istniejące mapy kończyły się na północnych granicach Pakistanu i południowych granicach byłego ZSRR. Intensywną działalność eksploracyjną zakończyło wkroczenie wojsk komunistycznych do Afganistanu w 1979 roku. Obecnie następuje powolny powrót alpinistów do Korytarza Wachańskieg. Obszar działania wyprawy obfituje w ponad czterysta prawdopodobnie niezdobytych wierzchołków. Ich wysokość waha się od 5142 do 6094 metrów. Konkretne szczyty, na które będziemy wchodzić, zostaną wybrane na miejscu w zależności od postępów eksploracji i warunków w ścianach, jednak na podstawie posiadanej dokumentacji fotograficznej wytypowaliśmy kilka najatrakcyjniejszych celów Posiadajacy cztery wierzchołki szczyt Kara Dżilga I stanowi jedyny sześciotysięczny masyw pasma Pamir-i Wakhan leżący w całości na terenie Afganistanu. Pasmo to wciśnięte jest pomiędzy góry Kohe Ak Su a grupę Batura Muztagh wchodzącą w skład Karakorum. Ma około 90 km długości i 20 km szerokości. Góry Pamir-i Wakhan zostały dotychczas spenetrowane w niewielkim stopniu, a historia ich eksploracji wygląda następująco: -- 1964 rok -- niemiecka ekspedycja pod kierownictwem C.B. von Dobenecka zdobywa Kohe Baya Qara (5424 m n.p.m.*); -- 1974 rok -- polska wyprawa w składzie Ryszard Palczewski, Antoni Miklaszewski, Krzysztof Graczkowski, zdobywa Awal-Wakhjir Sar (5548 m n.p.m.*); -- 1999 rok -- japońska wyprawa pod kierownictwem Akiry Miyazawa wchodzi na Sakar Sar (6272 m n.p.m.*), najwyższy szczyt Pamir-i Wakhan; -- 2007 rok -- prawdopodobnie niemiecka ekspedycja pod kierownictwem W. Heichela wchodzi na szczyt Constanzia Sar (5902 m n.p.m.*). Ponadto zdobyte zostały dwa inne wierzchołki Pamir-i Wakhan -- Sakar Sar II (6250 m n.p.m.) oraz Dehli Sang-i Sar (6225 m n.p.m.). Wszystkich wejść poza dwoma najwcześniejszymi (tj. z 1964 i 1974 roku) dokonano od strony pakistańskiej.